Wai-o-tapu, Coromandel en Far North

Na White Island hebben we nog een attractie bezocht die niet bekend staat om de prettige lucht, namelijk Wai-o-tapu, Thermal wonderland. Oftewel een park voor de hele familie. Op je gemak kun je hier rondlopen langs allerlei vage natuurverschijnselen; bubbelende modder, dampende kraters, stomende meren, felgekleurde waterstroompjes, etc. Het lijkt allemaal efficient en compact aangelegd zodat je met een wandeling van zo'n 2 uur alles gezien hebt. Maar het is dus puur natuur. Behalve de Lady Knox geiser die dagelijks om 10:15u een show weggeeft. Vanaf de tribune krijgt het massaal toegestroomde publiek eerst een praatje van een paar minuten te horen, waarna de host een zakje met een soort zeep in de geiser gooit en hierna snel de benen neemt. Het zeep zorgt ervoor dat het hete en koude water onder de grond mengen en dit resulteert in spuitend water dat soms wel tot 20m hoogte komt. Zo indrukwekkend als White Island was dit wonderland uiteindelijk niet, maar wel bijzonder om te zien.




Vanuit "die LUCHT!" zijn we doorgereden naar de Coromandel, een vakantiegebied voor veel Kiwi's. Aangezien het Paasweekend voor de deur stond was het dan ook lekker druk. Het lijkt wel alsof iedere Kiwi een eigen boot heeft en deze meeneemt als ze van huis gaan. Wij hebben weinig gedaan; even naar het stuk strand gereden waar heet water uit de grond komt als je een kuil graaft. Hebben wij niet gedaan, maar wel gevoeld dat het goed warm was. Even verderop ligt Cathedral Cove, een grote uitsparing in de rotsen waar je onderdoor kunt lopen. Het weer viel helaas een klein beetje tegen, dus luieren op het strand maakte plaats voor boek lezen in het hostel.



Na deze mini-break zijn we doorgereisd naar het hoge Noorden, oftewel de Far North. Op het uiterste puntje ligt Cape Reinga. Waar wij een ruig, verlaten landschap verwachtten, kwamen we aan bij een overvolle parkeerplaats waar de bussen net een grote lading toeristen hadden uitgespuwd. Desondanks wel een mooie plek om gezien te hebben en te lunchen, hoewel we later in de Lonely Planet lazen dat dit niet de bedoeling is. Cape Reinga is een heilige plek voor de Maori en eten en drinken in dit gebied wordt als respectloos beschouwd - oeps. Op de terugweg hebben we nog een stop gemaakt bij de Te Paki Giant Sand Dunes. Een stel enorm hoge duinen, sommige wel 90m, waar wederom de nodige toeristen rondhangen. Met bodyboards en sleetjes razen de waaghalzen naar beneden en happen het nodige zand naar binnen.





Inmiddels zijn we aangekomen in Paihia, in de Bay of Islands, onze laatste stop voor Auckland. Zoals de naam al zegt, stikt het hier van de eilandjes, maar onze reden om hier te stoppen was vooral de mogelijkheid om met dolfijnen te zwemmen. Dus stapten we vanmiddag weer in de boot op zoek naar dolfijnen. Zo'n twee uur later had een andere boot ze gevonden en tipte onze stuurvrouw. Een groep van 20-25 dolfijnen zwom op 't gemakje tussen de boten met enthousiaste toeristen. Ook wij hebben weer de nodige foto's gemaakt en wie weet zit er een mooie tussen. Helaas was deze groep niet zo speels en hebben we geen foto's van vliegende dolfijnen. Nogmaals helaas was het feit dat we niet met deze groep mochten zwemmen, omdat er een aantal jonge beesten bij waren. Vanuit de Department of Conservation is het dan niet toegestaan om het water in te gaan, want de jongen moeten ongestoord kunnen drinken bij hun moeder. In de resterende twee uur van de trip hebben we geen dolfijn meer gezien, maar nog wel vijf keer moeten horen dat er 's ochtends toch zo'n enorm grote groep was gespot en dat ze echt ergens moesten zwemmen... Beetje teleurstellend dat we juist op deze trip maar een groep tegen kwamen. Ter compensatie voor het niet kunnen zwemmen kregen we een deel van het geld terug.


Morgen gaat de trip verder naar onze laatste bestemming, Auckland, en gaan we onze blauwe bolide inleveren. Dan hebben we vervolgens nog een volle dag om de laatste dollars op te brassen om op donderdag in het vliegtuig naar huis te stappen. Vrijdagochtend om 7u staan we als alles goed gaat weer op Hollandsche bodem.