dinsdag 16 maart 2010

Paarden en ijs

Het heeft even geduurd, maar wees gerust, we hebben het paardrijden overleefd. Ruud vond het uiteindelijk niet zo heel spannend, want bijna de hele tijd reed het paard netjes stapvoetsgewijs achter zijn voorganger aan. Op een paar kleine stukken na waarop ie plots besloot gas te geven. Dit ging meestal goed, maar helaas nam hij een bocht langs een ijzeren hek wat krap en vergat even dat er nog iemand bovenop hem zat. Gevolg, een pijnlijk geschaafd scheenbeen. Het blijft de vraag of dit nu aan de stuurmanskunst van Ruud lag, of de nonchalance van het paard. Ieke kreeg met haar jarenlange ervaring een volbloed toegewezen (eentje die nooit uitblonk in races, maar waar genoeg pit in zat). Op sommige stukken werden de kneuzen van de groep gescheiden en mochten de kenners even gas geven. Als een malloot scheurde Iekes paard door de bossen en bleek het maar goed dat je zo'n suf helmpje op moet anders was ze zo goed als onthoofd door rondzwiepende takken ;-)


Vanuit Queenstown zijn we doorgereden naar Franz Josef aan de Westkust, bekend vanwege de Franz Josef gletsjer, en in de buurt de Fox gletsjer. Om de rit wat te veraangenamen, hebben we onderweg een stop gemaakt bij Puzzling World. Hier hebben ze een grote collectie aan optische illusies, uiteenlopend van hologrammen tot een Ames kamer. Verder hebben ze buiten nog een groot doolhof, waarin we een dik uur hebben rond gedwaald. Uiteindelijk wel aan de "opdracht" voldaan om alle hoeken af te vinken, maar de uitgang hebben we via een minder nette manier bereikt (ja we hebben vals gespeeld, maar we moesten door! :)


In Franz Josef heeft Ieke even een rustdag genomen, omdat het toch wel vermoeiend is zo'n reis. Ruud was niet te houden en moest de gletsjer op, je kent 'm. 's Avonds was hij helaas te laat om nog een dagwandeling te kunnen boeken, dus er zat niets anders op dan de wekker om 7:30u te zetten en te hopen dat er 's ochtends nog een plek over was. Helaas, de dagwandeling op de Franz Josef was volledig volgeboekt. Gelukkig wist de gozer achter de receptie een alternatief, een guided hike op de Fox gletsjer. Ook deze tent zou vanaf 7:30u open moeten zijn, maar het antwoordapparaat nam op. Minuten later nog steeds geen gehoor. Aangezien Ruud de vermoeidheid van het reizen ook begint te merken, werd het plan om weer terug in bed te kruipen steeds aanlokkelijker. Na een snelle douche nog een keer proberen om te bellen en er werd zowaar opgenomen en ze hadden nog een plekje vrij! De Fox gletsjer ligt zo'n half uur rijden van Franz Josef dus na een snelle boterham scheurde Ruud in de blauwe bolide naar de gletsjer. Precies een minuut te laat kwam hij aan en kon hij nog snel een setje handschoenen scoren om vervolgens met de groep op pad te gaan. De groep werd onderaan de gletsjer opgedeeld in twee en Ruud besloot bij de gids uit Nepal aan te sluiten. Dit bleek een goede keus, want het werd eenmaal op de gletsjer snel duidelijk dat deze man zo'n beetje op het ijs geboren is. Als een ware berggeit ging hij ons voor om een pad te zoeken en waar nodig wat in het ijs te hakken om het voor de groep wat beter begaanbaar te maken. De groep was overigens eenmaal op het ijs met een man minder. Geen ongeluk, maar een Australier zat er helemaal doorheen na de klim van 800 (!) tredes naar de voet van de gletsjer. Hij werd met een helikopter opgehaald en heeft het ijs dus verder vanaf grote hoogte gezien. Spijtig voor hem, want up close met het ijs, ziet het er echt onwijs mooi uit (zie foto's). Uiteindelijk duurde de wandeling zo'n zeven uur, waarvan ruim vier daadwerkelijk op het ijs. Terug in Franz Josef hebben we 's avonds samen een eettent opgezocht en een serieus dikke pizza verorberd: lekker!

Vanuit Franz Josef zijn we verder langs de kust naar het noorden gereden, op weg naar Abel Tasman National Park. Hoewel deze rit in een dag te doen is als je de hele dag achter het stuur doorbrengt, hebben wij een tussenstop gemaakt in Westport. Een duidelijke no-go op je route in dit prachtige land, hoewel het strand even verderop dan wel weer de moeite waard is. Inmiddels zijn we aangekomen in Motueka dat tegen Abel Tasman aanligt. Morgen gaan we dit National Park verkennen met een kayak en een stuk te voet.





3 opmerkingen:

  1. ruud je hebt gelijk, het zijn prachtige foto's die je hebt gemaakt van de gletsjer, onwijs mooi!
    800 treden maar dan heb je ook wat om van te genieten, dat doen wij op afstand ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat kan de natuur toch onheilspellend mooi zijn.
    Niet teveel gevaarlijke dingen gaan doen hoor, we willen jullie wel graag heel terug. Stoer van je Ieke dat je als een echte amazone door de bossen met gerausd. Ruud staat er trouwens mooi op bij de "trompe d'oeil", maar eigenlijk had ie z'n broek nog moeten laten zakken. Op naar het volgende avontuur dan maar.
    Liefs, mama

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie foto's om te zien en weer erg leuke verhalen om te lezen. Ruud die aan het paardrijden is, normaal heeft hij niet zo'n moeite met meerdere PK's maar 1 PK was toch net wat moeilijker om te handelen :P

    Mooie foto van die "ijs stalactiet", althans het is toch een tiet en niet een miet want hij hangt naar beneden :P

    BeantwoordenVerwijderen