Tongariro Crossing

In Wellington hebben we de plannen voor het noord eiland verder uitgewerkt. Overigens heeft "windy Wellington" z'n naam meer dan waar gemaakt. Wilden we oorspronkelijk twee nachten blijven, werden we door de harde wind en regen gedwongen nog een extra nacht te blijven omdat naar buiten gaan een absolute no go was. Dit gaf ons wel de tijd om de rest van de trip te plannen. De eerste stop: National Park (ja zo heet het echt), een klein plaatsje aan de rand van een national park waarin drie actieve vulkanen liggen. Voor de filmliefhebbers, Mount Doom, uit die film over een ring, is er een van. Verder ligt in dit park "New Zealands best one day walk", de Tongariro Alpine Crossing. Deze wandeling van 19,4km leidt je over de Tongariro vulkaan (1978m) en door een spectaculair landschap. Op deze trip hebben we Femke, het zusje van Ieke, ook meegenomen, alsof ze nog niet genoeg had afgezien op de fiets ;)

De wandeling begint niet op hetzelfde punt als waar deze eindigt, dus werden we 's ochtends om 7:15u met de bus naar de start gebracht, waar we te horen kregen dat we om uiterlijk 16:30u bij de parkeerplaats aan de andere kant van de vulkaan moesten zijn. Klinkt makkelijk zat, maar bedenk dat de tocht begint met een klim van bijna 900m en eindigt met een lange afdaling van bijna 1100m. Ook nu weer ontzettend veel mazzel met het weer en dat maakt het uitzicht des te mooier (zowel de dag ervoor als erna was de berg in wolken gehuld). We hebben in een van de reacties eerder gelezen dat het soms lijkt alsof we alleen op de wereld zijn op al die mooie plekjes. Dit keer was dit niet helemaal het geval. Met bussen tegelijk worden grote groepen enthousiastelingen gedropt om in een lange rij over de berg te lopen. Over het algemeen heb je hier verder geen last van, maar aangezien de paadjes soms smal zijn is het inhalen van slakken lastig. Overigens werden we zelf ook meerdere malen voorbij gerend(!), rare jongens en meisjes die Kiwi's. Na het beklimmen van de Devil's Staircase (inmiddels liggen er ook echt traptredes waardoor de "Devil" enigzins uit de beklimming is gehaald, maar nog steeds pittig is), kom je op een splitsing waar de ware klimgeiten nog een paar honderd meter omhoog kunnen naar de top van Mount Doom. Wij hebben dit maar overgeslagen na het zien van de extreem steile route. Misschien kunt u zich nog de hel van de eerste dag Banks Peninsula Track herinneren waarbij Ieke bijna bezweek onder de brandende zon. Goed nieuws, ondanks de zon dit keer niks van dat alles. We hebben de track alledrie zonder al te veel moeite volbracht. Moe en voldaan hebben we 's avonds de calorieen weer aangevuld met een degelijke "Mountain Burger" en friet.

Op moment van schrijven zitten we in Napier, Art Deco capital of the world, aan de oostkust (de gezusters Oud hebben genoten van de architectuur). In de stromende regen kwamen we hier aan. Dat gaf ons tijd om de hostels voor de ons resterende tijd te boeken. Morgen gaat de reis verder naar Whakatane, vanuit waar we een bezoek gaan brengen aan White Island (opnieuw een vulkaan). Daarna door naar Rotorua, ook iets met vulkanen en geisers. Vervolgens gaan we kijken in een gebied waar de Kiwi's zelf graag op vakantie gaan, de Coromandel om daarna nog een bezoek te brengen aan het noordelijke puntje. Uiteindelijk zakken we dan weer af naar Auckland en stappen op 8 april in het vliegtuig terug naar huis. Nu alles is vastgelegd wordt plots duidelijk dat het eind van deze vakantie in zicht is. Gelukkig nog een paar toffe "attracties" in het vooruitzicht.












Meer foto's volgen later. Het internet hier is namelijk te brak om normaal foto's te uploaden.