Akaroa: het afzien waard

De laatste keer konden jullie lezen dat we vertrokken naar Akaroa. Buschaffeur Graham (onthoud deze naam) bracht ons al ratelend over de historie van de omgeving in een redelijk gare bus naar Akaroa op het schiereiland Banks Peninsula, zo'n 75km van Christchurch. Het was wederom een schitterende dag, strakblauwe lucht en warmmm :) 's Avonds zouden we om 17:45u opgehaald worden om naar de 1e hut van onze tweedaagse wandeling te gaan. We hadden dus nog de hele dag om ons te vermaken, en dat is gelukt. Een cruise in de haven van Akaroa heeft het eerste wildlife opgeleverd, en wat voor wildlife! Al snel zagen we een groepje Hector dolfijnen zwemmen, 's werelds kleinste dolfijntjes. Super schattig! Daarna volgden nog zeehonden/leeuwen (not sure), verschillende zeevogels en een pinguin, ook heel klein dus ook heel schattig.










Wandeling dag 1: Wake up! A tsunami is coming!
Met luid gebons werden we om 06:15u gewekt door de senioren uit de hut naast ons: "Don't worry about clothes, it's urgent!" We konden niet bedenken vanwaar al deze ophef, maar toch maar de deur open gedaan, uiteraard wel even iets aangetrokken. In paniek werden we op de hoogte gebracht van het feit dat er een aardbeving was geweest in de oceaan en dat er een tsunami op komst was. Volgens de beste vrouw moesten we denken aan golven van negen meter en dus zo snel mogelijk de heuvel op vluchten. In blinde paniek donderde ze van de trap (geen blijvend letsel). Voor de goede orde, de hut lag op tweehonderd meter boven zeeniveau (eerlijk gezegd duurde het bij ons ook een paar minuten voor dit doordrong). Maar gezien een groot gedeelte van onze spullen in Akaroa (zeeniveau) was achtergebleven, knepen we 'm toch even. Gelukkig was onze held op afstand Bart telefonisch te bereiken en wist hij ons na een paar minuten te vertellen dat het waarschijnlijk wel los zou lopen. Gerustgesteld hebben we de tas verder ingepakt en de boots aangetrokken. Om 08:15u begonnen we aan de eerste etappe van de dag, 11km die direct lekker begon met een klim naar 699m. Zelfs met een rugzak met daarin alleen het hoogstnodige valt dit niet mee. Boven aangekomen bleek het uitzicht echter veel goed te maken. Opgelucht dat het zwaarste deel volbracht was, begonnen we aan de afdaling die ons door regenwoud loodste met her en der een puike waterval. Afdalen is in het begin leuk, maar na een kilometer of twee voel je elke spier in je kuit en bovenbeen en beginnen de knieen van Ruud te protesteren. Aan het begin van de middag zat etappe 1 erop en waren we bij de hut aangekomen waar de vierdaagse wandelaars (de senioren) de nacht zouden doorbrengen. Ons wachtte echter nog een tweede etappe van 8km. "Up and down along the coast" zoals het boekje zei. "Godmiljaar!" zoals kabouter Wesley zou zeggen. Wat een heftige ups and downs hebben we beleefd, niet alleen in het landschap... Compleet uitgeput (lees: Ieke was ziek, zwak en misselijk) kwamen we bij de hut waar wij de nacht zouden doorbrengen. Erg rustiek, idillisch gelegen aan de baai, geen elektriciteit, dus bij kaarslicht onze steak gegeten en daarna doodmoe naar bed.












Wandeling dag 2: Wake-up early
Om te voorkomen dat we wederom door de hitte bevangen zouden worden, besloten we extra vroeg op te staan om de laatste 16km van de wandeling te lopen. Eerst weer lekker "up and down along the coast" om vervolgens over te gaan in een lange up vanaf zeeniveau naar bijna 600m. Het ging beter dan de eerste dag. De uitzichten waren ook nu weer indrukwekkend. Stel je voor, zit je na een pittige klim over een baai uit te kijken, zie je in de diepte beneden een groepje dolfijnen spelen, of verderop een eenzame pinguin zwemmen. Magisch!
Voor we weer in Akaroa terugkeerden wachtte ons nog de afdaling terug naar zeeniveau. U zult begrijpen dat alles pijn deed, maar oh wat was het de moeite waard. We waren ruim op tijd voor de rit terug naar Christchurch, die wederom door Graham werd verzorgd. Dit keer iets minder praatjes, maar vooral gas gas GAS! Als een malloot werd de bus over de heuvels gejaagd om nog wel even te stoppen voor een commerciele kaasproeverij. Terug in Christchurch hebben we het dichtstbijzijnde hostel opgezocht en een welverdiende (en hoognodige) douche genomen.