Catlins en Stewart Island

We hebben geen idee meer welke dag van de week we leven, of wat de datum is, maar we weten wel dat we inmiddels zijn aanbeland in Te Anau (spreek uit: Tie-aa-no). Vanuit Dunedin hebben we de Southern Scenic Route genomen naar Invercargill, in het uiterste zuiden van het zuider eiland. De toeristische route leidt door de Catlins, een gebied met mooie stranden, baaien, watervallen en ander fraais. Later meer over de ervaringen onderweg, nu zullen jullie het even moeten doen met een foto (internetverbinding werkt niet mee).



Gisteren hebben we in Bluff de ferry naar Stewart Island genomen. Dit keer geen strak blauwe lucht, maar een druilerig en bewolkte dag. Gelukkig weinig wind en daardoor geen hoge golven tijdens de overtocht. Omdat het onmogelijk was een slaapplek op het eiland te regelen, hebben we ons moeten beperken tot een dagtrip. We hebben geprobeerd het maximale uit de dag te halen en hebben bij de Department of Conservation gevraagd wat de mooiste wandelroutes zijn. Na een paar minuten liepen we naar buiten met een kaartje waarop diverse kleinere wandelingen aan elkaar geknoopt waren tot een tocht die ons uiteindelijk zo'n 6 uur heeft bezig gehouden. Stewart Island staat bekend als een paradijs voor vogels (en liefhebbers daarvan ;-). Al na een paar minuten hoorden we de Tui, een zwarte vogel met een witte "baard" (zie foto). Op een paar meter afstand lied hij ons horen tot wat voor vreemde geluiden hij in staat is. De Tui kan in z'n eentje een heel tropisch regenwoud imiteren. Je denkt dat er veel verschillende vogels zitten, maar uiteindelijk blijkt al het geluid uit deze vriend te komen. Het bleek niet eenvoudig om de vogels op de gevoelige plaat vast te leggen. Het was donker in het bos, die krengen zitten niet goed stil, en op het moment supreme werkt de camera niet mee (of staat ie verkeerd ingesteld). Uiteindelijk hebben we met de zoomlens van Ieke toch nog enkele mooie exemplaren vastgelegd. Helaas hebben we de grote beroemdheid van het eiland, de kiwi, niet gezien. Wel z'n look-a-like de Weka, die eigenlijk verdomd veel op een suffe kip lijkt. Desalnietemin werd hij wel talloze keren gefotografeerd terwijl hij om onze picnick-tafel liep, hopend op een broodkruimel.

Na nog een nacht in Invercargill (ook over ons verblijf daar later meer...) zijn we naar Te Anau doorgereden. Vanmiddag hebben we voor het eerst een echt vakantiegevoel ervaren toen we relaxt buiten in de tuin van het hostel zaten. Even geen verplichtingen zoals het bedenken waar we de komende nacht slapen, omdat we hier drie nachten hebben geboekt. Vanuit Te Anau gaan we morgen Doubtful Sound, een van de bekende fjorden, bezoeken (met bus en boot, dus geen lange wandelingen). De dag daarna rijden we zelf naar Milford Sound, het bekendste fjord van Nieuw Zeeland. Onderweg gaan we verschillende kleinere wandelingen maken. Eigenlijk ongelooflijk dat je zoveel verschillende landschappen zo dicht bij elkaar vindt, het ene moment rij je langs het strand dan weer door bergen en zo zit je in fjordenland. We zijn benieuwd of ze net zo mooi zijn als in Noorwegen.